GA-GONG! (betekenis: kiekeboe in het Koreaans haha)
Tijd is mijn grootste vijand en dat uit zich duidelijk in mijn onregelmatig schrijven. Het programma begint stilletjes aan toch door te wegen op ons allemaal hier. Steeds meer mensen skippen de lessen en steeds minder mensen hebben nog echt zin om in de les te zitten. Begrijpelijk, aangezien we elke dag 3 uur Japans hebben. Level 3 is het hoogste level en ik moet eerlijk zeggen dat ik niet echt het gevoel heb dat ik iets nieuw leer... discussiëren over dieren en DNA is niet bepaald mijn ding. Hetgeen ik wil leren is hoe mij te gedragen in het dagelijkse leven binnen de Japanse maatschappij, welke woorden ik kan of mag gebruiken tijdens een gesprek,... maar omdat we elke dag zoveel huiswerk hebben krijgen we niet de kans om op onszelf op avontuur te vertrekken. Eerlijk gezegd begin ik me af te vragen wat ik deze 3 maanden heb geleerd... >< Ik heb zelfs het idee dat mijn Japans flink achteruit gegaan is...
Om even van dit alles te ontsnappen heb ik een vlucht geboekt naar Zuid-Korea en ben ik naar het concert geweest van JYJ (3 leden van het voormalige DBSK). Het concert was fenomenaal en voor de eerste keer in 3 maanden heb ik eindelijk terug vrijheid gevoeld. Geen curfew, geen huiswerk en even geen zorgen. ZALIG... tot ik terugkwam en de hel opnieuw begon. De Japanse professoren nemen het me nog steeds kwalijk en zien niet in dat vrije tijd noodzakelijk is voor een mens. Ik begin hun steeds meer te hekelen eerlijk gezegd. Iedereen weet dat Japanners niet echt kwaad kunnen worden maar wel verdomd goed zijn in het maken van vuile steken. Zo kreeg ik te horen dat een Japanse prof (die we elke maandag hebben) toevallig ook in het weekend naar een concert was gegaan en WEL op tijd terug was (en daarom vond ze zichzelf een pro, dat zei ze letterlijk) om les te geven aan ons ... sorry mevrouw dat u toevallig geen leven hebt, waarschijnlijk gescheiden bent en een zielig eenzaam leven leidt...URGH!!! Het programma is ook gewoon veel te zwaar en hoeveel we ook zagen of onze gevoelens daadwerkelijk uitleggen aan die professoren ... ze negeren ons gewoon. Ze moeten en zullen hun zin doordrijven. Ook al worden/zijn we ziek we moeten in de les zitten... Ze kunnen dit maar beter veranderen voor de volgende die in de rij staan om hier te studeren want het is zo echt geen leven.
Maar na regen komt zonneschijn en ook zo met al het zware schoolwerk want binnen anderhalve week is het VAKANTIE!!! Ik heb dan ook niet getwijfeld om dit stukje Fukuoka te laten voor wat het is en richting Osaka te trekken. Tussen de 27ste december en 7 januari zal ik heerlijk in Osaka vertoeven in een hotel met (je hoort me al afkomen) inderdaad, een buitenbad! En ik zal me niets aantrekken van al het schoolwerk en mijn individueel onderzoek dat toch al gedoemd is om te falen. Ik kan niet wachten! :-)
Aangezien ik nu toch al op de zwarte lijst sta van de Japanse professoren kan ik maar net zo goed verder gaan met het bloed onder hun nagels vandaan te halen (zij doen het net zo goed bij mij dus waarom niet! xD). Ik skip regelmatig de les in de hoop om wat slaap in te halen maar natuurlijk werkt dit niet aangezien we elke dag test hebben en elke test MOETEN afleggen. Na een keer skippen stapelt het werk zich enkel maar verder op. Dus zit ik voortaan half te slapen in de Japanse les hopende dat ze het na de vakantie gaan terugbrengen naar maar 2 uur. Maar ik heb mijn klacht al ingediend bij international office dus wie weet komt er wel iets uit de bus...
Voor mijn snoepreisje van 4 dagen naar Zuid-Korea ben ik eerst nog een dagje naar Nagasaki geweest. Het voelde aan alsof het thuis was. Heerlijk Nederlandse gebouwtjes en heerlijk eventjes wat westerse cultuur. We zijn daarna ook nog naar een sumo-toernooi gaan kijken.
Vorige week zondag werd ik geïnterviewd door blijkbaar een van de meest bekende tv-programma's hier in Fukuoka, Mentai Wide / Mentai Waido. Ik kreeg de meest rare vragen in mijn gezicht gewreven... bv.: hebt u momenteel een Japans object bij je? (Ik haal mijn mangaboekje boven van Bakuman) En waarom vind je dat interessant? (Natuurlijk kan ik niet zeggen dat ik het hoofdpersonage Akito Takagi geweldig knap vind...) Ben je fan van een Japans idool? (Natuurlijk kan ik Junsu niet vernoemen omdat hij een Koreaan is en ik waarschijnlijk een hele discussie op mijn nek haal) Kortom...het was een genant en awkward interview en ik ben blij dat ik het niet heb gezien op tv!
Zo ver mijn avonturen en mijn wraak op de Japanse proffen... tot achter 2 weekjes!^^
Volgende keer zal ik vertellen over hoe de proffen ons als kleutertjes behandelen ... stay tuned!
woensdag 15 december 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)